Calendar
 
  Last Diary
 
ทำงานงก ๆ
เราทำได้
หัวใจผูกกัน
เพลง เขียนฝันไว้ข้างฝา
ทนอีกหน่อย
เหนื่อยเกินไปหรือเปล่า
กำลังใจ..จากใครกัน?
Program tour
พักผ่อน ๆ
บรรยากาศเป็นใจ
อึมครึม ๆ
...!!
ว๊ากกกกกกกกกกก!!
เมื่อเขามา..ฉันจะไป
ยังไงก็ผิด
ปั่น ๆ
บางเวลาที่อ่อนแรง
อืมครึม ๆ
เอาตัวไม่รอด
วันแรกของชีวิตที่เหลืออยู่
เปลือก
อ๊ากกกกก!!!
โผล่มาล่ะ- -"
หลากเรื่อง
วันนี้ on the way
กวนประสาท
ความสุข..ความฝัน
อย่าบอกเลยว่าเป็นคนดี
-- --" !! งิงิ
ช่วยด้วยค๊า
ความทรงจำสีจาง
cupid
เดี้ยงละค้าบ!!
พรุ่งนี้แล้วนะ
หนาวอีกแล้ว
อะไรนักหนาเนี่ย
วันแรกของบ้านใหม่
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  วันแรกของชีวิตที่เหลืออยู่  

ปรัชญาเต๋า : บอกว่า “คนเราไม่เคยนึกถึงตีน เมื่อรองเท้าไม่กัด”

 

คนเรามักมองไม่เห็นของดีที่ตนมีอยู่จนเมื่อสูญเสียมันไปแล้ว

 

ไม่เห็นคุณค่าของสองแขน

...........จนกระทั่งมันอยู่ในเฝือก..

 

ไม่เห็นคุณค่าของงาน(ที่เราว่าแย่ ๆ)

...........จนกระทั่งตกงาน..

 

ไม่เห็นคุณค่าคนรัก(ที่เราว่าไม่เพอเฟ็กท์)

...........จนกระทั่งเธอหรือเขาไปแต่งงานกับคนอื่น

 

ไม่เห็นคุณค่าของพ่อแม่(ที่เราว่าขี้บ่น)

...........จนกระทั่งไปงานศพของท่าน

 

สิ่งที่คนจำนวนมากเลือกทำ คือ บ่นว่าตนเองไม่มีความสุข

ไม่ประสบความสำเร็จ ไม่รวย ไม่ได้เป็นเจ้าของสิ่งนั้นสิ่งนี้

และเอ่ยประโยคยอดฮิตว่า “มันไม่แฟร์เลย”

 

บางที ทุกครั้งที่เรารู้สึกว่าโลกไม่มีความยุติธรรม

ก่อนที่เราจะบ่น ลองมองตัวเราเองดูดี ๆ เราจะพบว่า..

 

...เรา..มีอะไรดี ๆ หลายอย่างที่คนอื่นไม่มี

...เรา..สามารถทำ “หนึ่งวันเดียวกัน” ของเราให้มีความหมายได้ก็ต่อเมื่อ

เราเห็นคุณค่าของสิ่งที่เรามี และใช้วันนี้ “วันแรกของวันที่เหลือ” อย่างคุ้มค่าที่สุด..

 

เพราะวันแรกของชีวิตที่เหลือนี้ช่างสั้นเหลือเกิน

เพราะเราไม่มีทางรู้ว่าเรามี “วันแรกของวันที่เหลืออยู่” อีกสักกี่วัน

 

 

ที่มา : Fw. mail

 

 

แรมทาง

     Share

<< เปลือกเอาตัวไม่รอด >>


Posted on Wed 4 Apr 2007 14:12

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh